Қазақ, монғол тілдерінде тұрлаулы мүшелердің берілу жолдары, ұқсастығы мен айырмашылықтары

Abstract

Мақала қазақ жəне моңғол тілдерінің негізгі тұрлаулы мүшелерінің берілу жолдарына арналған. Автор бұл тілдерде тұрлаусыз мүшеге қарағанда тұрлаулы мүшелердің айырмашылықтары көп екенін көрсетті. Тіл грамматикасындағы морфологияға қарағанда синтаксистің өзгеруге ықшамдығы айтылды. Сондай-ақ тұрлаулы мүшелер құрылымдық негізді қалыптастырады жəне сөйлем түрлерінің типін анықтайды. Сонымен, тілдегі сапалы өзгерісті, бірінші кезекте, сөйлемнің тұрақты мүшелері өткереді. Автор кез келген тілдегі құрылымдық өзгерістер тұрлаулы мүшелердің өзгерістеріне сүйенеді деген қорытындыға келді.