Epistemological dissonance: from classic to non-classic

Abstract

Мақалада əлеуметтік-философиялық дискурстың классикалық əлеуметтік парадигмаларынан классикалық емеске дейінгі контрадикторлы даму мəселесі қарастырылды. Классикалық əлеуметтік теориялардың алғышарттары болмыстың онто-теологиялық түсінігімен, жоғарыға деген болмыс қатынасымен, трансцендентті нақтылыққа байланысты антикалықтың əдіснамалық нұсқаулықтарда қамтылған. Бұл нақтылық жер болмысы қозғалыста жəне əртүрлі болған кездің өзінде де өзгеріссіз, өз-өзіне пара-пар. Бірақ бұл айырмашылық пара-парға қатынасындағы айырмашылық ретінде көтерілді. Нəтижесі ретінде классикалық əлеуметтік парадигма зерттелетін нысандарды жалпыға, абсолютті негізге байланыстырып, осылайша жеке адамды жойып, жаратылыстану ғылымдарымен толықтай корреляцияланады. Сол себепті əлеуметтің одан əрі дамуы өмірін қарастыратын классикалық емес əлеуметтік парадигмада негізгі зейін таным субъектісіне, ақиқаттың салыстырмалылығына араласады. Бірақ мұнымен əлеуметтік-философиялық дискурс эволюциясы аяқталмайды.