Концепт судьба как лингвокультурологическая универсалия

Abstract

Тағдыр — адам білімнің əлем жайындағы өзгеріс нəтижесі, сондай-ақ адамның өзінің өзгеруі тілден жəне мағыналық кеңістіктен кетпейтін мəдениеттің негізгі элементі болып табылады. Тарихи тұрақтылық жəне уақыт əсерінен қорғалу — бұл негізгі (өзекті) сөздердің мəдениеттегі сипаты. Мұндай түсініктер жан-жақты, адамдардың дүние түсінігі мен сезінуінде базалық болып табылады. Мақалада менталды ерекшеліктерді анықтау жəне тілдегі «тағдыр» концепті адамдарды ерте заманнан қызықтырған жəне бүгінгі күнде де өзінің көкейтестілігін жоғалтпаған. The fate is the key element of culture which does not disappear from the language and sense environment as the result of changing persors knowledge of the world as well as transformation of person himself Historical stability and protections from the influence of the time is a characteristics of the key words in the culture. Such notions are universal, basic in perception and understanding people. This article devotes to the problem of revealing mental peculiarities and variety of sanctioning the word «fate» in the language. The concept «fate» is considered to be as philosophical phenomenon having interested by people since the beginning of life and not having lost the actuality till the present days.